Aínda non entendo
o que vexo no firmamento
teu corpo nú ilumina
e meu ollar determina
que sobre branca mármore me sento
e túas mans con devoción quento
xa me dirás, luz de min,
se teu agarimo a brotar tento
quero que me consumas
ata ser fume, cinza, ascuas
teus pasos arrincáronme un lamento
mais non podo evitar vivir contento.
No hay comentarios:
Publicar un comentario