Agardo vivir moito en pouco tempo
e raudo fuxir do estrépito
que resta ós meus soños crédito,
non puideron as verbas
coa vontade das nornas
nin os sacrificios
co pretérito dos meus cansos ollos
seguindo a pista do lóstrego abatido
topei cun hermo val espido
no que os segredos
os alaridos
os insumisos
son polo puñal do vento fendidos.
No hay comentarios:
Publicar un comentario