Thymos

hai quen nunca viu o mar
hai quen nunca namorou
e por iso non poden explicar
as imaxes que a darvos estou

doume cremalleira
contradecirme é dor
pois non amo inda que non queira
polo que non cesa este estupor

Sunna érguese no ceo
metílica non é a suor
e inda que a leve no peito
nin quero mellor
nin que cese a dor

fe en ilusións

cese das paixóns

verbas non son emocións

e non quero solucións

pra min só hai un axioma
certos cheiros que meu cerebro adora
deixalo todo pra non acabar en coma?
tan só o sono nocturno se evapora

non me entendedes?
non se trata de vontades
a broma tomades
que non vexa erro en maldades

fe en ilusións

cese das paixóns

verbas non son emocións

e non quero solucións

Introinducción

¿A onde irei sen peniques no peto;

a onde, sen cédula nin tinteiro?

¿Tanto me presta o sentir do vento,

ou vago só pensando que estas preto?

Alzo un moribundo ollar

unha vez máis

calzo as adidas e baixo ó bar

unha vez máis

pecho a túa boca sen falar

 coma un samurai

trae calquera cousa

con tal de evadirme

de alguen que non é eu

sentirme

coma un samurai

unha vez máis

trae calquera cousa

con tal de digno verme e

 coma alguén que sabe o que fai

sentirme

coma un samurai

unha vez máis

Ser non é vivir

Curtas son as palabras

para expresar o descontento

do corazón ferido

o seu latexo, o seu lamento

cando escoito o teu nome

non sinto nada

de nada

pero non coma ausencia

de emocións

sentimentos

senón nada de nada

vacío pulcro

é dicir: paz

eivado órgano vital

que digno no seu cometido

move o pensar do mortal,

ata que cesa de latexar

sinto paz; non podo amar

nin saír ledo

nin falar

deixar de soñar, vivir

meta morta

que dicir xa

que alguén non teña dito

carraxe doente

é dicir: paz

válvulas ferruxentas

agudo crepitar do meu mal

quixera cun fío arranxar

este texido burdo e fatal

a vida

Soños

Contemplo soñador cada unha das curvas

que o ceo che regalou

e penso cínicamente

que é de min de quen falas

que son eu teu motivo pra sonreír

non te podo ver

e os soños

viles entrantes

do que quero ser

pérdenme

mátanme

síntome a ti encadeado

nun querer egoísta

nun querer ser algo

neste caminho sen pistas

no que me vexo tan canso

non te podo ver

e os soños

brebaxes quentes

impío lecer

dóenme

alporízanme

contemplo esmagado cada unha das verbas

que non me pertencen;

só ti, ti enaltécesme

por ti arderían reinos

e por ti incendiaría os infernos

non te podo facer ver

e os soños

en ti fanme crer

Pan

O ceo chora conmigo

a túa ausencia

e, gota a gota

nutre as doenzas

que este desamor brota

e púdrome no encerro

esvarando pola cortiza

os deuses choran conmigo

que non me vexas

e, imaxe tras imaxe

o desacougo

a nulidade

e púdrome no encerro

esvarando pola cortiza

muller,

trigo no meu ollar

muller,

o desacougo

de agardar

e púdrome no encerro

coma un home de cinza

Quietude na penumbra

Entre estas mornas paredes

xace o eco

dunha vida que rematou

levándose

o agarimo

entre estas mornas paredes

xace un amor

e unha paciencia

que afilan a fouce

para o rencor

entre estas mornas paredes

coidei de ser bo

coidei dos que me coidan,

e sen punto de retorno

aldraxei o taboleiro

entre fume, entre merda

coma en posición fetal

velo o partir do sol,

coma debuxando un plan

escribo e agardo.

-

Aínda non entendo

o que vexo no firmamento

teu corpo nú ilumina

e meu ollar determina

que sobre branca mármore me sento

e túas mans con devoción quento

xa me dirás, luz de min,

se teu agarimo a brotar tento

quero que me consumas

ata ser fume, cinza, ascuas

teus pasos arrincáronme un lamento

mais non podo evitar vivir contento.

A guerrilla do tic-tac

Agardo vivir moito en pouco tempo

e raudo fuxir do estrépito

que resta ós meus soños crédito,

non puideron as verbas

coa vontade das nornas

nin os sacrificios

co pretérito dos meus cansos ollos

seguindo a pista do lóstrego abatido

topei cun hermo val espido

no que os segredos

os alaridos

os insumisos

son polo puñal do vento fendidos.