Agarado os teus abrazos,
se a espera non me quita os azos
se o meu corazón non queda sen folgos.
Amareite por sempre.
Véxote vir ó lonxe,
co colorido de verde no teu traxe,
vermella beleza da túa imaxe.
Amareite por sempre.
¿E se non apareces?
Deste xeito agardo que non me deixes,
que en min, moito e longo, con calma, penses.
Amareite por sempre.
Non sei como o fas, pero cada vez que leo un poema teu non podo evitar sorrir, eres incrible.
ResponderEliminarSerá porque captas a mensaxe e o cariño que lle pongo, querido anónimo.
Eliminar