América do sur.

A que di que o ceo está cheo de estrelas

non se da de conta de que ela é unha delas

seica olvidou mirarse ó espello,

olvidouse tamén do cabelo.

Os silencios de branca que esperan,

o feitizo do seu cálido sorriso;

as nubes que contemplan e fuxen,

con medo de namorarse corren.

Cecáis tivo razón de santa, e sempre,

sempre, recordarei esas verbas de serpe,

coas que a dor faise anacos dourados

es os choros, tempos xa olvidados.