Somos fillos do ár,
pais e nais esgotados
do amor do fogar.
Dor nos teus beizos,
axitación contra o mal,
redención dos erros.
Durme tras folgar,
que os corazóns dos vivos
vante axustizar.
Tempos pasados,
chorar por non tolear,
ira nos xulgados.
No hay comentarios:
Publicar un comentario